تاريخ : ۱۳٩٢/۱/۱٦ | ۳:۱٤ ‎ب.ظ | نويسنده : ملیکا دشتی

 

مرحوم مجلسی از حضرت امام صادق علیه السلام نقل می کند که خداوند یکصد و بیست نهال میوه به همراهی آدم از بهشت بر روی زمین فرستاد چهل نهال آنها میوه اش به طور کامل خورده می شد و چیزی از آن دور ریخته نمی شود مثل انجیر و انگور و چهل نهال که ظاهر آن دور ریخته می شود و باطن آنها خورده می شود مانند گردو و بادام و فندوق و چهل نهال دیگر که ظاهر آن خورده و باطنش دور ریخته می شد مثل زردآلو و گیلاس و غیره و حضرت آدم (ع) هر نهالی را که غرس می کرد نام خدا می برد و لذا نهال او سبز می شد و میوه می آورد و حضرت حوا نهال را که می کاشت با اینکه او هم نام خدا را می برد نهال او سبز می شد و لکن میوه نمی داد و اگر حواء گذاشته بود تمام نهال ها را حضرت آدم غرس کند در روی زمین درخت بی میوه پیدا نمی شد و حضرت آدم هر نهالی را که می کاشت شیطان مخالفتی نکرد مگر نهال انگور و خرما.

ماجرای شراکت شیطان با حضرت آدم(ع)
هنگام کاشتن این دو نهال شیطان گفت باید مرا در آنها شریک گردانی وسهمی به من از این دو درخت بدهی و الا نمی گذارم آنها سبز شود.
حضرت آدم فرمود صبر کن تا اینکه جبرئیل امین بیاید و بین ما قضاوت کند.چون جبرئیل آمد حضرت آدم قضیه را نقل کرد جبرئیل فرمود او را در این دو درخت سهیم گردان تا به تو صدمه وارد نیاید.
حضرت آدم فرمودند یک قسمت از سه قسمت محصول این دو درخت مال او باشد اما شیطان قبول نکرد حضرت آدم گفت نصف مال من و نصف مال تو باشد باز شیطان راضی نشد و گفت اگر دو قسمت محصول این دو درخت را به من بدهی من حرفی ندارم حضرت آدم با اشاره به جبرئیل قبول کرد و خداوند از آن روز حکم فرمود اگر آب انگور یا خرما به جوش آید تا دو قسمت آن که سهم ابلیس است، نرود، خوردنش حلال نبوده و حکم به نجاست آن داده و شراب محسوب می شود.
حرمت شراب نه تنها اختصاص به این امت نداشته بلکه در تمام ادیان و امتهای قبلی نیز حرام بوده و حرمتش تا روز قیامت باقی خواهد ماند.

 


برچسب‌ها: